sierpień 31, 2026
Zgodnie z norweskim Kodeksem pracy (arbeidsmiljøloven) okres próbny może trwać maksymalnie 6 miesięcy.
Jeżeli pracownik jest zatrudniony na czas określony (midlertidig ansettelse), okres próbny nie może być dłuższy niż połowa okresu zatrudnienia.
Tak. Okres próbny w Norwegii musi zostać uzgodniony na piśmie i wskazany w umowie o pracę.
Jeżeli pracodawca chce zastosować prøvetid, umowa powinna określać jego długość. Sam fakt, że pracownik jest nowo zatrudniony, nie oznacza automatycznie, że znajduje się na okresie próbnym.
Jest to szczególnie istotne dla pracodawcy, ponieważ z okresem próbnym związane są m.in. szczególne zasady wypowiedzenia.
Nie. W Norwegii okres próbny nie jest odrębnym rodzajem umowy o pracę.
W Polsce Kodeks pracy wyróżnia osobną umowę o pracę na okres próbny. Po jej zakończeniu pracodawca i pracownik mogą zawrzeć kolejną umowę – np. na czas określony lub nieokreślony. W Norwegii prøvetid jest natomiast postanowieniem zawartym w normalnej umowie o pracę.
Pracownik może więc od pierwszego dnia otrzymać umowę na czas nieokreślony (fast ansettelse) z sześciomiesięcznym okresem próbnym.
Po upływie sześciu miesięcy nie trzeba podpisywać z nim nowej umowy. Dotychczasowa umowa trwa dalej – kończy się jedynie uzgodniony w niej prøvetid.
W standardowym wzorze umowy o pracę Arbeidstilsynet okres próbny jest jednym z elementów umowy. Jeżeli został uzgodniony, należy podać jego długość.
Podczas prawidłowo uzgodnionego okresu próbnego okres wypowiedzenia wynosi co do zasady 14 dni zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy.
Inny termin może wynikać z pisemnych ustaleń stron lub układu zbiorowego pracy (tariffavtale).
Ważna jest również metoda liczenia terminu. W przypadku wypowiedzenia podczas prøvetid 14-dniowy okres zaczyna biec od dnia, w którym wypowiedzenie zostało otrzymane przez drugą stronę.
Różni się to od ogólnych norweskich zasad dotyczących okresów wypowiedzenia.
Jeżeli pracodawca korzysta ze szczególnych zasad dotyczących wypowiedzenia podczas prøvetid, wypowiedzenie musi być związane z:
Norweski okres próbny daje więc pracodawcy możliwość rzeczywistego sprawdzenia, czy dana osoba nadaje się do wykonywania określonej pracy, ale nie oznacza pełnej dowolności w zakończeniu stosunku pracy.
Z punktu widzenia pracodawcy ważne jest dlatego nie tylko samo wpisanie prøvetid do umowy, ale również właściwe wdrożenie pracownika, określenie oczekiwań oraz reagowanie i dokumentowanie ewentualnych problemów pojawiających się podczas okresu próbnego.
Tak, w określonych sytuacjach okres próbny może zostać przedłużony o czas nieobecności pracownika.
Pracodawca musi jednak wcześniej – już przy zatrudnieniu – pisemnie poinformować pracownika o możliwości takiego przedłużenia. Dodatkowo przed zakończeniem pierwotnego okresu próbnego pracownik musi otrzymać pisemną informację o jego przedłużeniu.
Okresu próbnego nie można w ten sposób przedłużyć, jeżeli nieobecność została spowodowana przez pracodawcę.
Pracodawcy rozpoczynający działalność w Norwegii często korzystają z dokumentów przygotowanych wcześniej dla pracowników zatrudnianych w Polsce. W przypadku umów o pracę może to prowadzić do istotnych błędów.
Norweska umowa powinna odpowiadać wymaganiom arbeidsmiljøloven oraz charakterowi zatrudnienia w Norwegii. Dotyczy to nie tylko okresu próbnego, ale również m.in. czasu pracy, wynagrodzenia, dodatków, urlopu, feriepenger czy zasad wypowiedzenia.
Dlatego przed zatrudnieniem pierwszych pracowników w Norwegii warto sprawdzić, czy stosowany wzór umowy odpowiada norweskim wymaganiom.
Okres próbny w Norwegii (prøvetid) może trwać co do zasady maksymalnie 6 miesięcy. W przeciwieństwie do Polski nie jest jednak osobnym rodzajem umowy o pracę. Jest częścią właściwej umowy – np. umowy na czas nieokreślony – i musi zostać uzgodniony na piśmie.
To jedna z różnic, o których powinni pamiętać polscy pracodawcy zatrudniający pracowników w Norwegii. Polski schemat: „najpierw umowa na okres próbny, później właściwa umowa” nie powinien być automatycznie przenoszony do norweskich dokumentów pracowniczych.
Ile trwa okres próbny w Norwegii?
Zgodnie z norweskim Kodeksem pracy (arbeidsmiljøloven) okres próbny może trwać maksymalnie 6 miesięcy.
Jeżeli pracownik jest zatrudniony na czas określony (midlertidig ansettelse), okres próbny nie może być dłuższy niż połowa okresu zatrudnienia.
Czy okres próbny w Norwegii musi być wpisany do umowy o pracę?
Tak. Okres próbny w Norwegii musi zostać uzgodniony na piśmie i wskazany w umowie o pracę.
Jeżeli pracodawca chce zastosować prøvetid, umowa powinna określać jego długość. Sam fakt, że pracownik jest nowo zatrudniony, nie oznacza automatycznie, że znajduje się na okresie próbnym.
Jest to szczególnie istotne dla pracodawcy, ponieważ z okresem próbnym związane są m.in. szczególne zasady wypowiedzenia.
Czy w Norwegii podpisuje się osobną umowę na okres próbny?
Nie. W Norwegii okres próbny nie jest odrębnym rodzajem umowy o pracę.
W Polsce Kodeks pracy wyróżnia osobną umowę o pracę na okres próbny. Po jej zakończeniu pracodawca i pracownik mogą zawrzeć kolejną umowę – np. na czas określony lub nieokreślony. W Norwegii prøvetid jest natomiast postanowieniem zawartym w normalnej umowie o pracę.
Pracownik może więc od pierwszego dnia otrzymać umowę na czas nieokreślony (fast ansettelse) z sześciomiesięcznym okresem próbnym.
Po upływie sześciu miesięcy nie trzeba podpisywać z nim nowej umowy. Dotychczasowa umowa trwa dalej – kończy się jedynie uzgodniony w niej prøvetid.
Jak wygląda okres próbny w standardowej norweskiej umowie o pracę?
W standardowym wzorze umowy o pracę Arbeidstilsynet okres próbny jest jednym z elementów umowy. Jeżeli został uzgodniony, należy podać jego długość.
Oznacza to, że zamiast przygotowywać najpierw „umowę próbną”, a następnie kolejną umowę, pracodawca może przykładowo zawrzeć z pracownikiem od początku umowę na czas nieokreślony i zawrzeć w niej postanowienie o 6-miesięcznym okresie próbnym. To rozwiązanie często wygląda nietypowo dla polskiego przedsiębiorcy, ale jest całkowicie normalne na norweskim rynku pracy.
Jaki jest okres wypowiedzenia podczas okresu próbnego w Norwegii?
Podczas prawidłowo uzgodnionego okresu próbnego okres wypowiedzenia wynosi co do zasady 14 dni zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy.
Inny termin może wynikać z pisemnych ustaleń stron lub układu zbiorowego pracy (tariffavtale).
Ważna jest również metoda liczenia terminu. W przypadku wypowiedzenia podczas prøvetid 14-dniowy okres zaczyna biec od dnia, w którym wypowiedzenie zostało otrzymane przez drugą stronę.
Różni się to od ogólnych norweskich zasad dotyczących okresów wypowiedzenia.
Czy można zwolnić pracownika podczas okresu próbnego w Norwegii?
Tak, ale okres próbny nie oznacza możliwości zwolnienia pracownika bez uzasadnienia.
Jeżeli pracodawca korzysta ze szczególnych zasad dotyczących wypowiedzenia podczas prøvetid, wypowiedzenie musi być związane z:
- przystosowaniem pracownika do wykonywanej pracy (tilpasning til arbeidet),
- jego kompetencjami zawodowymi (faglige dyktighet),
- jego rzetelnością lub wiarygodnością (pålitelighet).
Norweski okres próbny daje więc pracodawcy możliwość rzeczywistego sprawdzenia, czy dana osoba nadaje się do wykonywania określonej pracy, ale nie oznacza pełnej dowolności w zakończeniu stosunku pracy.
Z punktu widzenia pracodawcy ważne jest dlatego nie tylko samo wpisanie prøvetid do umowy, ale również właściwe wdrożenie pracownika, określenie oczekiwań oraz reagowanie i dokumentowanie ewentualnych problemów pojawiających się podczas okresu próbnego.
Czy okres próbny w Norwegii można przedłużyć?
Tak, w określonych sytuacjach okres próbny może zostać przedłużony o czas nieobecności pracownika.
Pracodawca musi jednak wcześniej – już przy zatrudnieniu – pisemnie poinformować pracownika o możliwości takiego przedłużenia. Dodatkowo przed zakończeniem pierwotnego okresu próbnego pracownik musi otrzymać pisemną informację o jego przedłużeniu.
Okresu próbnego nie można w ten sposób przedłużyć, jeżeli nieobecność została spowodowana przez pracodawcę.
Polska umowa na okres próbny nie powinna być kopiowana do Norwegii
Pracodawcy rozpoczynający działalność w Norwegii często korzystają z dokumentów przygotowanych wcześniej dla pracowników zatrudnianych w Polsce. W przypadku umów o pracę może to prowadzić do istotnych błędów.
Norweska umowa powinna odpowiadać wymaganiom arbeidsmiljøloven oraz charakterowi zatrudnienia w Norwegii. Dotyczy to nie tylko okresu próbnego, ale również m.in. czasu pracy, wynagrodzenia, dodatków, urlopu, feriepenger czy zasad wypowiedzenia.
Dlatego przed zatrudnieniem pierwszych pracowników w Norwegii warto sprawdzić, czy stosowany wzór umowy odpowiada norweskim wymaganiom.
FAQ – okres próbny w Norwegii
Ile wynosi okres próbny w Norwegii?
Okres próbny (prøvetid) może wynosić maksymalnie 6 miesięcy. Przy zatrudnieniu na czas określony nie może być dłuższy niż połowa okresu zatrudnienia.
Czy 6 miesięcy okresu próbnego jest obowiązkowe w Norwegii?
Nie. Strony mogą uzgodnić krótszy okres próbny albo w ogóle z niego zrezygnować. Jeżeli ma obowiązywać, musi zostać uzgodniony na piśmie.
Czy po 6 miesiącach okresu próbnego trzeba podpisać nową umowę?
Nie. Jeżeli pracownik ma np. umowę na czas nieokreślony z 6-miesięcznym okresem próbnym, po zakończeniu prøvetid ta sama umowa nadal obowiązuje.
Czy można mieć umowę na czas nieokreślony i jednocześnie okres próbny?
Tak. Jest to normalne rozwiązanie w Norwegii. Fast ansettelse może od początku zawierać uzgodniony okres próbny.
Jaki jest okres wypowiedzenia na okresie próbnym w Norwegii?
Co do zasady wynosi 14 dni dla obu stron, chyba że pisemnie uzgodniono inaczej lub inne zasady wynikają z układu zbiorowego.
Czy pracodawca może zwolnić pracownika bez powodu podczas okresu próbnego?
Nie. Jeżeli wypowiedzenie opiera się na przepisach dotyczących okresu próbnego, powinno być związane z przystosowaniem pracownika do pracy, jego kompetencjami zawodowymi lub rzetelnością.
Czy okres próbny można przedłużyć z powodu choroby?
W określonych przypadkach nieobecność pracownika może umożliwić odpowiednie przedłużenie okresu próbnego. Wymaga to jednak spełnienia warunków dotyczących wcześniejszej i późniejszej pisemnej informacji dla pracownika.
Potrzebujesz wsparcia na rynku Norweskim?
Wyślij zapytanie.Wyślij zapytanie, nasi eksperci wrócą z odpowiedzią.
